Transliteration
Menu
Oi u lisochku ta i na pisochku
Roste kalyna, yak syrotyna.
Yeyi sadyla divchyna myla,
Yak svoho strilcya vyprovazyela.
Na Ukrayinu ho virizyela,
Yak sya naviky z nym rozproshchyela.
Molodyi strilchyk pishov vid haty
V polju hulyaty, voli shukaty.
Musiv vin tamky tyazko bidyty,
Vid kul moskovskyh sya sokotyty.
Ne bulo komu ho rozvazaty,
Ni tak, yak myla, zashchebetaty.
Izviyalysya vitry buiniyi,
Prynesly mylii visty sumniyi.
Tyazenke hore yeyi napalo,
Bo vze strilnyka v zyvyh ne stalo.
Pohylylasya v bori kalyna,
I zaplakala usya rodyna,
Ta i zatuzyla divchyna myla,
Mamochka plache, shcho nema syna.
Divchyna tuzyt, bo syrotyna,
Sama ostala, yak ta bylyna.
Na Ukrayini myloho vbyly,
Ne tak, yak doma, pohoronyly,
Ne bulo komu pyshno zibraty,
V hrest ruchky sklasty – svichku podaty.
Ne bulo komu zatrembitaty
I do myloyi vistku podaty.
Buinu holovku kulya proshyla,
Chervona krovcya lychko umyla.
Zamist trembity harmaty hraly,
A chorni kruky vistky davaly.
A ostri shabli yemu dzvonyly,
Krisovi salvy zaholosyly.
Tyazki harmaty hrib ukopaly,
Shrapneli i miny pozahribaly.
Iz Chornohory viter buinenkyi,
Prynis z kalyny cvitok bilenkyi
Viris iz neho sered dolyny
U misce hresta kushchyk kalyny.
Chervonyi ovoch bude rodyty,
Bude zozulya na nim kuvaty
I do divchyny vist posylaty:
– Ne zdy, divchyno, strilchyka svoho,
Bo ne pobachysh ioho zyvoho.
Vin vmer za tebe i za rodynu,
Za ridnyi narid, za Ukrayinu!
